HET WORDT NOOIT VAN JOU, MAAR WAT BETEKENT “VAN JOU” EINGELIJK BIJ VASTGOED?

HET WORDT NOOIT VAN JOU, MAAR WAT BETEKENT “VAN JOU” EINGELIJK BIJ VASTGOED?

“Koop alleen eigendomsgrond.”
“Geen grondhuur.”
“Koop nooit als de grond op naam van een stichting staat.”

Dit soort stellige uitspraken hoor ik regelmatig wanneer het over vastgoed in Suriname gaat.

Ik begrijp waar ze vandaan komen. Wie investeert in vastgoed wil zekerheid.

De vastgoedpraktijk kent verschillende juridische posities en constructies. Eigendom en grondhuur zijn niet hetzelfde. En een stichting is bovendien een rechtspersoon waarbinnen vastgoed kan worden gehouden, geen gronduitgiftetitel.

Die verschillen moeten we niet wegpoetsen.

Maar we hebben ook te maken met de juridische en economische werkelijkheid zoals die is.

Is de titel rechtsgeldig? Welke rechten en beperkingen gelden? Kan er worden gebouwd en gewoond? Is overdracht mogelijk en onder welke voorwaarden? Wat gebeurt er bij overlijden? Hoe is de positie van de koper beschermd?

Maar daarmee zijn we er nog niet.

Een investeerder kijkt bijvoorbeeld naar rendement, verhandelbaarheid en exitmogelijkheden.

Een pensionado die in Suriname wil wonen, kan vooral waarde hechten aan woonzekerheid, betaalbaarheid en de mogelijkheid om te bouwen en te bewonen.

En iemand die vermogen aan de volgende generatie wil nalaten, kijkt weer anders naar overdraagbaarheid en de gevolgen bij overlijden.

Daar komt de economische werkelijkheid bij.

Wat betaal ik voor mijn positie? Wat kan ik ermee? Welke beperkingen accepteer ik? Welke zekerheid krijg ik daarvoor terug? En past dat bij mijn doel en mijn beleggings- of woonhorizon?

Eigendom, grondhuur en een positie binnen een stichtingconstructie moeten daarom niet als gelijkwaardig worden voorgesteld.

Een juridisch geldige positie kan beperkingen kennen en toch voor een bepaalde koper economisch passend zijn. Andersom kan een op zichzelf aantrekkelijke juridische positie tegen de verkeerde prijs of voor het verkeerde doel een slechte vastgoedbeslissing zijn.

Daarom vind ik de conclusie “het is geen eigendom, dus niet doen” te gemakkelijk.

Wat verkrijg ik juridisch? Wat kan ik ermee? Welke risico’s en beperkingen zijn eraan verbonden? Wat betaal ik ervoor? En past die positie bij wat ik met het vastgoed wil bereiken?

Daar zou naar mijn mening de discussie over moeten gaan.

Niet alleen: “Is het van mij?”
Maar vooral: “Wat heb ik, wat kan ik ermee en past het bij mijn doel?”

mr. I.S. Sital
SITAL. Real Estate